Άρθρα

Who's Online

We have 15 guests online


arthra


Άρθρο του Αλέξανδρου Σωματαρίδη από e-pieria.gr, για την "Κιβωτό Σπόρων Πιερίας" PDF Print E-mail
Wednesday, 02 October 2013 21:51

http://www.e-pieria.gr/news-2/ecologynews/4410-kivotos-sporonenarxi

Last Updated on Saturday, 12 October 2013 19:21
 
ΤΟΠΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ... ΣΤΟ ΤΟΠΙΚΟ, ΕΝΑΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ! PDF Print E-mail
Sunday, 29 September 2013 08:48
"Το οικολογικό αποτύπωμα
Το οικολογικό αποτύπωμα είναι μία έννοια που τα επόμενα χρόνια θα μας βοηθήσει πολύ να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα σε σχέση με τη δυνατότητα για την ευζωία των παιδιών μας στο άμεσσο μέλλον. Η έννοια έχει να κάνει με την απαραίτητη έκταση παραγωγικής γης, πόσιμου νερού και θάλασσας για την κάλυψη των καθημερινών αναγκών σε ενέργεια και νερό , ώστε να διατηρηθούν οι ανθρώπινες δραστηριότητες στο σημερινό επίπεδο. Σε αυτή συμπεριλαμβάνονται οι εκπομπές ρύπων - άρα και οι εκπομπές CO2 - και η απόθεση των απορριμμάτων.
Πρακτικά, ο όρος "οικολογικό αποτύπωμα" είναι ένας δείκτης ο οποίος συνδέεται με το βαθμό-ρυθμό που οι άνθρωποι καταναλώνουν τους πόρους της Γης και εκφράζεται σε έκταση παραγωγικής γης, η οποία χρειάζεται γι'αυτό. Η Γη διαθέτει 120 δισεκατομμύρια τέτοια στρέμματα, άρα σε κάθε άτομο του πλανήτη σήμερα αντιστοιχούν περίπου 18 στρέμματα. Όμως αυτό το όριο το έχουμε υπερβεί, και το μέσο οικολογικό αποτύπωμα είναι περίπου 22 στρέμματα κατά κεφαλήν, πράγμα που σημαίνει ότι έχουμε υπερβεί ήδη τη φέρουσα βιολογική ικανότητα της Γης.
Σύμφωνα με την έκθεση της διεθνούς περιβαλλοντικής οργάνωσης WWF για το 2006, σε παγκόσμιο επίπεδο, οι άνθρωποι, το 2006, κατανάλωναν κατά περίπου 22-23% περισσότερο σε σχέση με τη δυνατότητα ετήσιας παραγωγής της Γης"
Απόσπασμα από το βιβλίο "Ο Ανθρωπολογικός Τύπος της Αποανάπτυξης - Τοπικοποίησης" του Γιώργου Κολέμπα & Γιάννη Μπίλλα(εκδόσεις των συναδέλφων 2013)
Παγκόσμια σεισάχθεια με αποανάπτυξη!

Οι σημερινοί μας πολιτικοί  «ηγέτες» και τα κόμματα εξουσίας κάνουν πως δε βλέπουν ότι η  ελληνική κρίση είναι η «εξτρέμ» έκφραση της παγκόσμιας κρίσης, στην οποία βρίσκεται το καπιταλιστικό σύστημα υπό την ηγεσία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Η σχέση πραγματικών αξιών (πρώτες ύλες, πηγές ενέργειας, καταναλωτικά προϊόντα, υπηρεσίες κ.λπ.) προς χρηματικές αξίες(διάφορες μορφές χρήματος-χάρτινες ή ηλεκτρονικές- που κυκλοφορούν από τους κατέχοντες) είναι  1: 10 (πολλές εκτιμήσεις την ανεβάζουν στο 1: 15 ή 1:17). Υπάρχει δηλαδή μια χρηματοπιστωτική φούσκα διογκωμένη τουλάχιστον κατά 10 φορές. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να έχουν αυξηθεί υπέρμετρα οι σημερινές χρηματικές περιουσίες της ελίτ, που αποτελεί το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού. Αυτή η ελίτ διακινώντας και δανείζοντας αυτόν τον τεράστιο χρηματικό όγκο μπορεί και ελέγχει την «ευημερία» του υπόλοιπου 99%. Αυτό είναι δυνατόν, γιατί έχει καταφέρει να εξαρτήσει από αυτό το χρήμα, την πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού.

 

  1. Τα χρηματοοικονομικά χρέη

Η οικονομική κρίση, όπως φαίνεται να εκφράζεται σήμερα, οφείλεται στο γεγονός ότι η καπιταλιστική οικονομία κινείται  πλέον με βάση το χρέος1.  Πραγματικά, η μεγάλη αύξηση της παγκόσμιας κατανάλωσης τα τελευταία 15-20 χρόνια(βασικά μεταξύ 1990-2007) πυροδοτήθηκε και στηρίχθηκε από την μαζική χορήγηση δανείων από τις τράπεζες. Είχαμε παντού αυξανόμενα επίπεδα χρέους. Των νοικοκυριών, των επιχειρήσεων, των κυβερνήσεων. Με τη μορφή καταναλωτικών χρεών, χρηματοπιστωτικών επενδύσεων, δημοσίων χρεών, εξωτερικών χρεών σε κάθε χώρα. Χρησιμοποιήθηκαν σαν μηχανισμός, ώστε η κατανάλωση να γίνει ο βασικός μοχλός της καπιταλιστικής ανάπτυξης. (« Δεν έχεις τα λεφτά για μεγαλύτερο και καινούργιο αυτοκίνητο; Πάρε το με χρηματοδότηση από την τράπεζά σου». «Δεν έχεις όλα τα λεφτά για ιδιόκτητο και μεγάλο σπίτι; Πάρε στεγαστικό δάνειο». Στην κουλτούρα του «δανείσου και ξόδευε» είναι πιο ευάλωτα τα κοινωνικά στρώματα χαμηλού εισοδήματος και η μεσαία τάξη).
Βέβαια δεν ήταν όλες οι οικονομίες το ίδιο επιρρεπείς στη δυναμική αυτή των χρεών. Στις λεγόμενες «αναδυόμενες» οικονομίες(π.χ. Κίνα, Ινδία) μάλιστα είχαμε αποταμιεύσεις από το 2001 μέχρι 2008. Το ίδιο διάστημα στις «προηγμένες» οικονομίες είχαμε βασικά δύο διαφορετικές συμπεριφορές σε σχέση με τα χρέη. Στις «φιλελεύθερες οικονομίες της αγοράς»(π.χ. ΗΠΑ, Μ. Βρετανία, Καναδάς, Αυστραλία κ.λπ.) είχαμε ενθάρρυνση για υψηλότερα επίπεδα καταναλωτικού χρέους, από ότι στις λεγόμενες «συντονισμένες οικονομίες της αγοράς»(π.χ. Γερμανία, Ολλανδία, Γαλλία, Σκανδιναβία κ.λπ.).

Με την  εμφάνιση της παρούσας κρίσης, που  την παρουσιάζουν σαν κρίση βασικά «δημοσιονομικών χρεών», κατάρρευσε η εμπιστοσύνη των «αγορών» προς τους δημόσιους τομείς της οικονομίας κάποιων χωρών-κύρια των νοτίων χωρών της ευρωζώνης. Για να ξεπερασθεί η κρίση, παρόλο που και στα δύο είδη καπιταλισμού συμφωνούν ότι θα πρέπει να επιδιώκεται η «ανάπτυξη», διαφέρουν στον τρόπο και στη σειρά των επι μέρους στόχων: 1) Οι μεν στηρίζουν την ανάπτυξη στη μεγέθυνση της κατανάλωσης. Να πέσει καινούργιο χρήμα στις επιχειρήσεις-νοικοκυριά, να αυξηθεί η αγοραστική δύναμη των πολλών για αγορά των παραγόμενων προϊόντων των επιχειρήσεων, ώστε αυτές αποκομίζοντας κέρδη να επενδύσουν εκ νέου στην παραγωγή δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας αυξάνοντας τα ΑΕΠ σε κάθε χώρα( βλέπε Σοσιαλδημοκρατία-Ομπάμα). 2) Οι δε επιδιώκουν τη λιτότητα καταρχήν, στη συνέχεια την αποταμίευση ώστε να είναι δυνατές οι παραγωγικές επενδύσεις και η αύξηση των θέσεων εργασίας για τον τελικό ίδιο στόχο της αύξησης των ρυθμών ανάπτυξης(βλέπε Χριστιανοδημοκρατία-Μέρκελ).

Και οι δύο  πολιτικές αυτές γραμμές συμπίπτουν στον τελικό στόχο: μια από τα ίδια «ανάπτυξη», ώστε να επιστρέψουν οι οικονομίες σε ρυθμούς μεγέθυνσης του  παγκόσμιου ΑΕΠ της τάξης 2-3% ετησίως, που επιτυγχανόταν στην προ της  κρίσης χρονική περίοδο. Και στις δύο περιπτώσεις οι κυβερνήσεις τείνουν να δανείζονται χρήματα για να τονώσουν την «ανάκαμψη»(χρειάσθηκαν τεράστια χρηματικά ποσά π.χ. στο τέλος του 2008 και αρχές 2009, ώστε να «σταθεροποιηθεί» το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, και αυτά εξασφαλίσθηκαν από αυξημένο δημόσιο δανεισμό σε όλες τις πληγείσες από την κρίση χώρες: υπολογίζεται πάνω από 7-8 τρισεκατομμύρια δολάρια το καινούργιο χρέος).

Αν τα καινούργια χρέη προστεθούν στα παλιά  έχουμε ένα τέτοιο όγκο χρεών, που θα πρέπει να αναρωτηθούμε επειγόντως σαν ανθρωπότητα, αν όλο αυτό το χρέος είναι «βιώσιμο». Αν οι μελλοντικές γενιές μας θα είναι σε θέση να το αποπληρώσουν κάποτε. Πραγματικά ο μηχανισμός του χρέους χρησιμοποιείται έτσι ώστε συνεχώς να αυξάνονται τα χρέη, η εξάρτηση και η εξαθλίωση, παρόλο που τις περισσότερες φορές αποπληρώνεται σημαντικό ποσοστό τους. Παράδειγμα: στις αρχές του 1980 το χρέος που είχαν 109 «πιστολήπτριες» χώρες ήταν 430 δισ. δολάρια. Μέχρι το 1986 είχαν πληρώσει σε τόκους 336 δισ. δολάρια, αλλά χρωστούσανε ακόμα 880 δις δολάρια. Σε μια εξαετία χρωστούσαν ποσό υπερδιπλάσιο από το αρχικό, ενώ ήδη είχαν πληρώσει σε τόκους τα 4/5 των αρχικών δανείων!

Η αποπληρωμή όλων αυτών των χρεών στους  δανειστές θα απαιτήσει τέτοια ανάπτυξη-μεγέθυνση-επέκταση της υπερχρήσης των φυσικών πόρων για υπερπαραγωγή-υπερκατανάλωση-υπερκέρδη, που αυτό θα οδηγήσει σε κατάρρευση του ολικού πλανητικού οικοσυστήματος-σε πτώχευση της «Α.Ε. Γης».

  1. Το οικολογικό χρέος, οικολογικό-κοινωνικό αποτύπωμα

Προς το παρόν οι «παγκόσμιοι  παίκτες» στο παγκόσμιο καπιταλιστικό  «καζίνο»-η παγκόσμια χρηματοοικονομική ελίτ- που είναι και οι δανειστές σήμερα, χρησιμοποιούν τον μηχανισμό του χρέους για την επίτευξη πειθαρχίας όσον αφορά στο στόχο της «ανάπτυξης» και της μεγέθυνσης των πραγματικών οικονομικών δραστηριοτήτων. Ώστε αυτές να επιφέρουν κέρδη στους επιχειρηματίες της πραγματικής οικονομίας, για να πληρωθούν τα χρέη τους προς τη χρηματική -ηγεμονική σήμερα-οικονομία. Όμως αυτή η μεγέθυνση απαιτεί αυξημένη παραγωγή , αυξημένη χρήση υλικών και ενέργειας και η αυξημένη κατανάλωση όλων αυτών των υλικών αγαθών, ενώ παράλληλα απαιτεί και αυξημένη εκμετάλλευση του εξίσου σημαντικού πόρου, της ανθρώπινης εργασίας, με μειωμένες αποδοχές . Επίσης έχουν αυξημένη παραγωγή αποβλήτων, όσο και να αυξάνεται ο βαθμός απόδοσης της χρησιμοποιημένης τεχνολογίας.


Το τελικό αποτέλεσμα των αυξημένων οικονομικών δραστηριοτήτων του οποιασδήποτε μορφής κεφαλαίου είναι η κατάρρευση των αποθεμάτων των φυσικών πόρων του πλανήτη και του περιβάλλοντος καθώς και της αναπαραγωγής της ανθρώπινης εργατικής δύναμης. Υπάρχει ήδη η συνειδητοποίηση των αγορών ότι έχουν πλέον μεγάλο πρόβλημα στον εφοδιασμό. Περιβαλλοντικοί παράγοντες, ελλείψεις πόρων, η οικονομική διεύρυνση στην Ν.Α. Ασία(αναδυόμενες χώρες) κ.λπ., μειώνουν τη διάρκεια ζωής των πεπερασμένων αποθεμάτων που έχουν απομείνει. Ο ανταγωνισμός μεταξύ της εξασφάλισης τροφής και της εξασφάλισης της μετακίνησης(τρόφιμα ή βιοκαύσιμα) συμβάλει π.χ. στην αύξηση των τιμών των τροφίμων. Η αύξηση των εκπομπών του άνθρακα και η συνακόλουθη κλιματική αλλαγή, η μείωση της βιοποικιλότητας, η αποψίλωση και οι πυρκαγιές των δασών, η μείωση των ιχθυαλιευμάτων, η έλλειψη νερού, η υποβάθμιση των καλλιεργούμενων εδαφών συμβάλλουν στην μείωση της αποδοτικότητας και των οικονομικών δραστηριοτήτων των οικονομικά δρώντων ανθρώπων και διογκώνουν το πρόβλημα της ικανοποίησης των βιοτικών αναγκών τους-ιδίως των πραγματικά εργαζομένων με χαμηλούς μισθούς. 

Οι υλικές και οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της μέχρι τώρα «ανάπτυξης» είναι εξίσου υπεύθυνες για τη κρίση, όσο και οι επιπτώσεις της δράσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Μέχρι το 1960 καταναλώναμε το 70% των πόρων του πλανήτη, το 1980 το 100%, το 1999 φθάσαμε στο 120%, το 2008 στο 130% και με τους ρυθμούς που είχαμε μέχρι το 2008- λόγω κρίσης έχουμε κάποια μείωση στο μεταξύ- η πρόβλεψη ήταν ότι το 2030 θα φτάσουμε στο 200%(θα χρειαζόμαστε δηλαδή δύο πλανήτες σαν τη Γη). Η συνεχής αύξηση της κατανάλωσης των φυσικών πόρων και η αντίστοιχη αύξηση των αποβλήτων μας οδήγησε σήμερα ήδη να ζούμε σε βάρος του μέλλοντος και των επόμενων γενεών. Δημιουργούμε εκτός των οικονομικών χρεών και συνεχώς αυξανόμενα οικολογικά χρέη. Κυρίως θα συμβεί αυτό γιατί υπάρχουν τα πλανητικά όρια σε πόρους, υλικά και ενέργεια, καθώς και τα όρια στην ενσωμάτωση των τεράστιων απόβλητων των οικονομικών δραστηριοτήτων, όπως επίσης οι κλιματικές αλλαγές και οι συνακόλουθες καταστροφές.

Η ανικανότητά μας να ρυθμίσουμε τις χρηματοοικονομικές αγορές-που αυξάνουν το κοινωνικό τους αποτύπωμα με την έννοια ότι αυξάνουν την κοινωνική εκμετάλλευση- συνδυάζεται με την ανικανότητά μας να προστατέψουμε τους φυσικούς πόρους και να περιορίσουμε τις οικολογικές καταστροφές-αύξηση συνεχής του οικολογικού αποτυπώματος. Τα χρέη που αφήνουμε στα παιδιά μας και τις μελλούμενες γενιές δεν θα είναι μόνο οικονομικά-θα πρέπει να πληρώσουν τους πιστωτές μας-θα είναι και οικολογικά, προς τον πλανήτη και τα οικοσυστήματα-που θα πρέπει να αποκαταστήσουν, αν θέλουν φυσικά να επιβιώσουν στο μέλλον. Θα καλούνται να τα πληρώσουν, με την έννοια ότι θα πρέπει να λάβουν μέτρα για την ανανέωση των πλουτοπαραγωγικών πηγών και πόρων και την αύξηση των δυνατοτήτων των οικοσυστημάτων για απορρόφηση των απόβλητων π,χ, επιστροφή εκτάσεων στην άγρια φύση, «ανάπαυση» εδαφών, επιστροφή στην αγροτο-οικογεωργία για απορρόφηση της περίσσειας του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, μέσω της βιομάζας και επιστροφή στον εδαφολογικό άνθρακα.

Προς το παρόν και τα οικολογικά μας χρέη είναι το ίδιο «επισφαλή», όσο και τα χρηματοοικονομικά. Κανένα από τα δύο είδη δεν αντιμετωπίζουμε ακόμα σωστά, αφού επιμένουμε στη κατεύθυνση της καταναλωτικής ανάπτυξης. Η με αυτόν τον τρόπο επιδιωκόμενη –έστω και βραχυπρόθεσμα-επάνοδο στην «ευημερία», δεν πρόκειται να έρθει και να είναι βιώσιμη. Είμαστε καταδικασμένοι σε αποτυχία, αν επιμένουμε στη ποσοτική μεγέθυνση των ΑΕΠ και των κάθε είδους οικονομικών δραστηριοτήτων και κατανάλωσης, που μπορεί να υπονομεύουν τη μελλοντική μας ύπαρξη.

Γιατί η κακώς εννοούμενη σημερινή ευημερία, μπορεί να υπονομεύει πραγματικά τις συνθήκες στις οποίες μπορεί να βασισθεί η αυριανή μας ευζωία. Η παρούσα κατάρρευση, που βιώνουμε και σαν ελληνική κοινωνία, είναι ένα μήνυμα ότι το «αύριο είναι ήδη εδώ», αν δεν αλλάξουμε ρότα.

  1. Το αδιέξοδο του Ελληνικού Καπιταλισμού:

 

Last Updated on Monday, 30 September 2013 08:48
Read more...
 
Οδηγός εξοικονόμησης ενέργειας.139 τρόποι για να εξοικονομήσουμε ενέργεια και χρήματα και να προστατέψουμε το περιβάλλον. PDF Print E-mail
Monday, 09 September 2013 18:14



Οδηγός εξοικονόμησης ενέργειας.
139 τρόποι για να εξοικονομήσουμε ενέργεια και χρήματα και να προστατέψουμε το περιβάλλον.

Αυτοκίνητο
Χωρίς αυτοκίνητο:
1. Για πολύ κοντινές διαδρομές, αφήνουμε το αυτοκίνητο στο σπίτι και πάμε με τα πόδια.
2. Χρησιμοποιούμε ποδήλατο για διαδρομές στη γύρω περιοχή. Κάνουμε οικονομία και γυμναζόμαστε!
3. Για τις μεγαλύτερες διαδρομές, χρησιμοποιούμε τις αστικές συγκοινωνίες.

Με αυτοκίνητο:
4. Μοιραζόμαστε διαδρομές με αυτοκίνητο για τη δουλειά ή τη βόλτα με συναδέλφους ή φίλους
5. Συντηρούμε και ρυθμίζουμε τον κινητήρα του αυτοκινήτου
μας ώστε να έχει χαμηλή κατανάλωση καυσίμου.

6. Εάν πρέπει να αγοράσουμεε αυτοκίνητο, επιλέγουμε
χαμηλής κατανάλωσης καυσίμου
(π.χ υβριδικό)
7. Όταν περιμένουμε μέσα στο αυτοκίνητο, σβήνουμε τη μηχανή.
8. Τα ελαστικά μας πρέπει να έχουν τη σωστή πίεση αέρα και ζυγοστάθμιση ώστε να εξοικονομούμε μέχρι και 5% της βενζίνης.
9. Βγάζουμε τη σχάρα του αυτοκινήτου και αφαιρούμε τα βαριά αντικείμενα από το πόρτ μπαγκάζ. 100 κιλά παραπάνω προκαλούν αυξημένη κατανάλωση κατά 5-10%.

Οδηγώντας:
10. Οδηγούμε το αυτοκίνητό μας στην περιοχή στροφών οικονομικής λειτουργίας για να έχουμε οικονομία καυσίμου.
11. Αποφεύγουμε τις συνεχείς και απότομες αυξομειώσεις

ταχύτητας και τα απότομα φρεναρίσματα.
12. Δεν οδηγούμε σε υψηλές ταχύτητες.
13. Αλλάζουμε ταχύτητα στις 2000 – 2500 στροφές.
14. Χρησιμοποιούμε το κλιματισμό μόνο όταν είναι

τελείως απαραίτητος. Αυξάνει την κατανάλωση καυσίμου έως 20%.

Θέρμανση – δροσιά με φυσικά μέσα.
Το καλοκαίρι
15. Αερίζουμε τους χώρους του σπιτιού τις πρώτες πρωινές ώρες αφού κλείσουμε το κλιματιστικό, για να εκμεταλλευτούμε τη φυσική δροσιά.

16. κατεβάζουμε τις τέντες και κλείνουμε τα εξώφυλλα των
παραθύρων
την ημέρα, για να προστατεύεται το σπίτι απ' τον ήλιο.
17.
το βράδυ ανοίγουμε τα παράθυρα, για να δημιουργούνται
ρεύματα και να δροσίζεται το σπίτι.
Το χειμώνα
18. Αερίζουμε τους χώρους του σπιτιού τις μεσημεριανές ώρες αφού κλείσουμε το καλοριφέρ, για να εκμεταλλευτούμε τη φυσική θέρμανση.

19.
την ημέρα ανοίγουμε τις κουρτίνες και τα παντζούρια και αφήνουμε τον ήλιο να μπαίνει στο σπίτι και να το ζεσταίνει.
20.
το βράδυ κλείνουμε τα παντζούρια και τις κουρτίνες, για να κρατήσουμε τη ζέστη στο χώρο μας. Κρατάμε κλειστές και τις εσωτερικές πόρτες
21. Αερίζουμε τον χώρο της τουαλέτας και του μπάνιου τις κατάλληλες ώρες κλείνοντας την εσωτερική πόρτα.
22. Δέντρα σωστά τοποθετημένα γύρω από το σπίτι βοηθούν
ώστε να διατηρείται σκιερό κατά τους καλοκαιρινούς μήνες
απορροφώντας μέρος της προσπίπτουσας ηλιακής
ακτινοβολίας που ειδάλλως θα έφθανε στο σπίτι.
23. Φυτεύουμε γκαζόν στο έδαφος και αναρριχώμενα φυτά σε κήπους και αυλές για να μειωθεί η ανακλώμενη από το έδαφος ακτινοβολία.
Τόσο η προσπίπτουσα όσο και η ανακλώμενη ακτινοβολία εάν φθάσουν στο κτήριο το θερμαίνουν.

24. Δεν καλύπτουμε τα θερμαντικά σώματα με κουρτίνες, καλύμματα και έπιπλα γιατί μειώνεται σημαντικά η απόδοση τους.

25. Κλείνουμε τα παράθυρα όταν λειτουργεί το σύστημα
θέρμανσης, ή το σύστημα ψύξης, για να μη χάνεται πολύτιμη ενέργεια.

26. Δεν καπνίζουμε στο σπίτι. Είναι επιβλαβές και αυξάνει την ανάγκη για αερισμό του χώρου, με αποτέλεσμα πρόσθετες δαπάνες για θέρμανση ή ψύξη.

27. Σβήνουμε ή αντικαθιστούμε τους λαμπτήρες πυρακτώσεως

γιατί ζεσταίνουν το χώρο
(το 90% της ενέργειας

που καταναλώνουν γίνεται θερμότητα).

 

Μόνωση
28. Ένα κτίριο με μόνωση και διπλά τζάμια έχει πολύ μικρότερες απώλειες θερμότητας το χειμώνα και "ζεσταίνεται" δυσκολότερα το καλοκαίρι.
29. Τοποθετούμε διπλά τζάμια ειδικά στα βόρεια ανοίγματα (πόρτες και παράθυρα).
Κερδίζουμε: 20%- 30% από το λογαριασμό της θέρμανσης και του κλιματισμού (απόσβεση 3-5 χρόνια)

30. Μονώνουμε εξωτερικά την ταράτσα και τους τοίχους.
Αν δεν έχουμε τη δυνατότητα τα βάφουμε με ανοιχτά χρώματα που ανακλούν την ηλιακή ακτινοβολία.

31. Περιορίζουμε τις απώλειες ενέργειας από πόρτες, παράθυρα και άλλα ανοίγματα τοποθετώντας αεροστεγανωτική ταινία. Στο κάτω μέρος της εξώπορτας χρησιμοποιούμε τις ειδικές ταινίες- βούρτσες.
32. Κλείνουμε το καπάκι της καπνοδόχου στο τζάκι

όταν δεν το χρησιμοποιούμε.


33. Τοποθετούμε ανοιχτόχρωμες τέντες στα μπαλκόνια

και κυρίως στα νότια και δυτικά παράθυρα.

Έτσι η ηλιακή ακτινοβολία μειώνεται έως και 75%.

34.
Μονώνουμε τους εκτεθειμένους σωλήνες (καλοριφέρ ή θερμοσίφωνα) που μεταφέρουν ζεστό νερό στο σπίτι.

Last Updated on Monday, 09 September 2013 18:22
Read more...
 
Αντισυνταγματική η άρνηση εγγραφής μαθητών που δεν έχουν εμβολιαστεί PDF Print E-mail
Thursday, 01 August 2013 22:49
Αντισυνταγματική η άρνηση εγγραφής μαθητών που δεν έχουν εμβολιαστεί

Αντισυνταγματική έκρινε ο Συνήγορος του Παιδιού την άρνηση εγγραφής των μαθητών στις βαθμίδες της υποχρεωτικής εκπαίδευσης σε περίπτωση που δεν έχουν εμβολιαστεί. Η απόφαση-βόμβα του Συνηγόρου του Παιδιού, που αφορά χιλιάδες οικογένειας που κάθε χρόνο στην έναρξη εγγραφών στα σχολεία αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα, ύστερα από την αναφορά που κατέθεσε η δικηγόρος που εκπροσωπούσε τρεις συλλόγους, Ειρήνη Αψοκάρδου.

Σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 162670/20474/2013 επιστολή του Συνηγόρου του Παιδιού στο Υπουργείο Παιδείας ύστερα από την αναφορά που κατέθεσε δικηγόρος που εκπροσωπούσε τρεις συλλόγους,η άρνηση εγγραφής των μαθητών στις βαθμίδες της υποχρεωτικής εκπαίδευσης σε περίπτωση που δεν έχουν εμβολιαστεί παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, και ως εκ τούτου είναι αντισυνταγματική. Συγκεκριμένα, αν υποθέσουμε ότι επιδιωκόμενος σκοπός είναι η προστασία της δημόσιας υγείας, ο περιορισμός του δικαιώματος της πρόσβασης στην εκπαίδευση δεν είναι ούτε κατάλληλος, ούτε αναγκαίος για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Αφενός προβλέπονται ήδη από την νομοθεσία κυρώσεις για τους γονείς για τη μη διενέργεια ορισμένων εμβολίων και αφετέρου, κατά πάγια θέση των ειδικών στο χώρο της υγείας, σε περιόδους που δεν υφίσταται επιδημία, η υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών χρησιμοποιείται για την αναγκαιότητα να παραμείνει ενεργός ο μηχανισμός συλλογικής ανοσίας για λόγους προληπτικούς χωρίς ο μη εμβολιασμός των παιδιών να συνιστά κίνδυνο για τα υπόλοιπα εμβολιασμένα παιδιά. Γι’ αυτό, αρκεί η σημείωση στο ατομικό βιβλιάριο υγείας του μαθητή αν είναι ή όχι εμβολιασμένος και με ποια εμβόλια.

Το ζήτημα έχει τεράστια σημασία για τους γονείς που οφείλουν να εγγράψουν αυτή την περίοδο τα παιδιά τους στα σχολεία και δεν θέλουν ή δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα λόγω της οικονομικής κρίσης να εμβολιάσουν τα παιδιά τους με τα προβλεπόμενα, από το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, εμβόλια. Στο εξής, οι διευθυντές των σχολείων δεν θα μπορούν να μη δέχονται τα μη εμβολιασμένα παιδιά ή να αρνούνται την επανεγγραφή τους γι’ αυτό το λόγο.

Αντίθετα, ο Συνήγορος του Παιδιού, παρόλο που αναγνωρίζει ότι όταν δεν υπάρχει υπαρκτός κίνδυνος για τη δημόσια υγεία, ο υποχρεωτικός εμβολιασμός που διενεργείται χωρίς τη συναίνεση του εμβολιαζόμενου ή του έχοντος τη γονική μέριμνα συνιστά προσβολή της προσωπικότητας και παραβιάζει τη θεμελιώδη υποχρέωση σεβασμού της αξίας του ανθρώπου, τελικά, αποφαίνεται ότι η υποχρεωτική αναγκαιότητα ή μη της διενέργειας των εμβολιασμών ανήκει στην αρμοδιότητα της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγιεινής του Υπουργείου Υγείας, καθώς πρέπει να απαντηθεί από ειδικούς στο χώρο της υγείας.

Δ.Ν. Δικηγόρος Παρ’Αρείω Πάγω Ειρήνη Αψοκάρδου

τηλ. 6972423733

 
Μυρτώ Περτσινίδου Κατηγορούμενη στη δίκη των 79 PDF Print E-mail
Saturday, 13 April 2013 23:42

Μαρτυρία από Μυρτώ Περτσινίδου:

Δικαζόμαστε εγώ και ο άντρας μου, για την επιλογή να γεννήσουμε το 2ο μας παιδί στο σπίτι μας.

Είμαστε γονείς 2 παιδιών, η κόρη μας είναι 13 και γεννήθηκε σε κλινική με καισαρική τομή, ενώ ο γιος μας είναι 3 χρονών και γεννήθηκε στο σπίτι..

Επιλέξαμε να γεννήσουμε στο σπίτι λόγω της προηγούμενης τραυματικής εμπειρίας, της πρώτης γέννας το 2000 στην κλινική.

Στη συζήτηση με τον γιατρό δύο μέρες πριν την προβλεπόμενη ημερομηνία τοκετού, του είχα αναφέρει ότι δεν επιθυμούσα, σε καμιά περίπτωση την καισαρική, ούτε την επισκληρίδιο.

Τότε ο γιατρός μου είπε : «Αν ως την Κυριακή (συμπλήρωση 40 εβδομάδων), δε σε πιάσουν οι πόνοι, τη Δευτέρα, θα έρθεις για πρόκληση και αν, δεν πετύχει η πρόκληση, για καισαρική».

Τον είχα ρωτήσει τότε, γιατί να μην περιμένουμε. Και μου απάντησε «Οι πιθανότητες θνησιμότητας είναι μεγάλες, το μωρό είναι έτοιμο και δε θα ρισκάρουμε να περιμένουμε».

Με μεγάλη μου ανακούφιση οι συσπάσεις ήρθαν πριν το τελεσίδικο. Πήγα στην κλινική με μεγάλη χαρά. Επιτέλους θα γεννούσα το πρώτο μου μωρουλίνι.

Που να ήξερα τι θα επακολουθούσε.

Οι λίγες ώρες που ακολούθησαν, ως τη γέννηση του μωρού μου, ήταν οι χειρότερες, που έχω ζήσει.

Ενώ όλα πήγαιναν ρολόι, συσπάσεις-διαστολή-αναπνοές κ.ο.κ.

Και όλη η οικογένεια περίμενε απ’ έξω, οι γονείς μου, ο αδερφός μου και η γυναίκα του, όλοι χαρούμενοι περιμέναμε το πρώτο μωρό της οικογένειας.

Μέχρι, που ο γιατρός άρχισε τις επεμβάσεις: «Ώρα να σπάσουμε τα νερά», «Μα γιατί να τα σπάσουμε»; «Έτσι θα επιταχύνουμε». Μετά μου έβαλε ορό με οξυτοκίνη, «Μα γιατί η οξυτοκίνη»; «Έτσι θα επισπεύσουμε».

Άρχισαν πολύ δυνατές συσπάσεις (αφόρητες), Παρόλαυτά ήμουν ψύχραιμη και καρτερική.

Παράλληλα οι μαίες ανέλαβαν δράση : Κλύσμα και ξύρισμα.

Αισθάνθηκα ΑΠΑΙΣΙΑ!!!

Μα ήταν απαραίτητα όλα αυτά;

Κάποια στιγμή ο γιατρός είπε «Πάμε για καισαρική ο καρδιοτοκογράφος δείχνει, να έχουν πέσει οι σφυγμοί του μωρού (έτσι συμβαίνει τις περισσότερες φορές από τη χρήση οξυτοκίνης)

«Βγάλτε την οξυτοκίνη, δώστε οξυγόνο στη μαμά»

Τα έχασα!

Ρώτησα «θα γεννηθεί καλά το μωρό μου»;

Και μου απάντησαν

«Μόνο ο θεός το ξέρει».

Στην τόσο «επείγουσα» κατάσταση, ο αναισθησιολόγος εμφανίστηκε μετά από 40 λεπτά.

Αφού μου έκανε επισκληρίδιο νάρκωση με οδήγησαν στο χειρουργείο.

Εκεί με έβαλαν στο χειρουργικό κρεβάτι και μου έδεσαν το κάθε χέρι και τα πόδια, με δερμάτινα λουριά.

Τι ωραία! Θα γεννούσα το μωρό μου δεμένη. Γιατί η γέννα στις μέρες μας, ανήκει στα μεσαιωνικά βασανιστήρια και όχι στη γεμάτη ηρεμία και αγάπη στιγμή, για να φέρεις στον κόσμο το μωρό σου, να το πάρεις στην αγκαλιά σου, να αρχίσεις να το γνωρίζεις , να το θηλάσεις …

Άρχισα να ουρλιάζω

«Λύστε μου τα χέρια ΤΩΡΑ, ΤΩΡΑ, ΤΩΡΑ.

Τελικά με λύσανε, αλλά ο αναισθησιολόγος έκρινε από την «ανεπίτρεπτη» συμπεριφορά μου, ότι είμαι ταραγμένη και μου έκανε ηρεμιστική ένεση.

Έχασα τον έλεγχο, χάθηκα, δεν κοιμήθηκα, αλλά ήμουν εντελώς αδύναμη να αντιδράσω, να μιλήσω, να ανοίξω τα μάτια μου, να χαρώ το νεογέννητο μωρό μου.

Αφού τελείωσε το χειρουργείο με μετέφεραν στο δωμάτιο, όλη η οικογένεια χαρούμενη, ήταν γύρω μου και ήθελαν να επικοινωνήσουν μαζί μου, μου έδωσαν να κρατήσω και το μωρό.

Στιγμές που δεν μπορώ ακόμα και τώρα 13 χρόνια μετά, να ξεπεράσω, δεν ξεχνιούνται.

Μου έδωσαν το νεογέννητο κοριτσάκι μου, που δεν μπορούσα να το κρατήσω, από τη νάρκωση.

Άνοιξα τα μάτια μου, το κοίταξα, χαμογέλασα, το πήρα στην αγκαλιά μου και μετά ξαναβυθίστηκα, επιστρέφοντας το στον μπαμπά του, ανήμπορη να το κρατήσω.

Τότε η ΓΙΑΤΡΑΡΑ έβγαλε το πόρισμα της, που το ανακοίνωσε στη μαμά μου και τον άντρα μου, κάνοντάς τους να ανησυχήσουν και να απορήσουν .

«Κλασική περίπτωση μάνας που αρνείται το μωρό μετά την γέννα»!!!

Αίσχος !!! Τι τους είπε;

Κανείς δεν τόλμησε να μου το πει εμένα.

Μετά από 6 ώρες μπόρεσα να ανοίξω τα μάτια μου και να κρατήσω στην αγκαλιά μου το κοριτσάκι μου και να το θηλάσω.

Δήλωσα εξ αρχής, ότι ήθελα να θηλάσω, αλλά το μωρό μου το έφερναν ταϊσμένο με γάλα εμπορίου, ρεύτηκε και έβγαλε γάλα.

Το άλλο πρωτοφανές! Το μωρό δεν ήταν μαζί μου, αλλά σε ΘΑΛΑΜΟ ΜΩΡΩΝ. Μόνο του χωρίς τη μαμά του, χωρίς την αγκαλιά μου και περίμενα με αγωνία την ώρα που θα μου το έφερναν. Κι αυτό με τη σειρά του μετά 9 μήνες μέσα στη θαλπωρή και τη ζέστη της μαμάς του, βρέθηκε μόνο του. Κανένα ζώο ποτέ δεν αφήνει το μωρό του, αμέσως μετά τη γέννα, μόνο ο «σοφός» άνθρωπος των ημερών μας, μπορεί και το κάνει.

Όσον αφορά τον θηλασμό, οι μαίες χαριεντίζοντας με αποκάλεσαν αγελάδα, λόγω της αύξησης του στήθους μου. Δεν με συμβούλεψαν καθόλου για τον θηλασμό, το μόνο που έκαναν, ήταν να μου δώσουν δωρεάν συσκευασμένα δείγματα γάλακτος λέγοντάς μου «αν κλαίει το μωρό, θα πει ότι δε χορταίνει με το γάλα σου, τότε δώσε του συμπλήρωμα».

Ο δε παιδίατρος, μας μάζεψε όλες τις νέες μανούλες και μας έδωσε συμβουλές θηλασμού, «Θα θηλάζετε κάθε 3 ώρες, δε θα κάνει το μωρό ότι θέλει, θα του βάλετε πρόγραμμα από την αρχή, αν κλαίει αφήστε το να κλαίει».

Φεύγοντας από την κλινική ο γυναικολόγος μου έδωσε τις τελευταίες συμβουλές : «Τώρα με την τομή πρέπει να είσαι πολύ προσεκτική. Απαγορεύεται για 6 μήνες να σηκώνεις βάρος και ειδικά το μωρό. Θα σου το δίνουν μόνο καθισμένη, αλλιώς θα πάθεις κήλη».

Ωραία τα κατάφερανε…

Οι επόμενοι μήνες ήταν πολύ δύσκολοι. Πονούσα, φοβόμουν να μην πάθω κήλη, αναρωτιόμουν αν φτάνει το γάλα μου, όταν έκλεγε το μωρό μου και αν θα έπρεπε να του έδινα συμπλήρωμα.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μετά από αιμορραγία, δύο μήνες αργότερα, οδηγήθηκα ξανά στο χειρουργείο, για απόξεση απασβεστοποιημένου πλακούντα τριών εκατοστών διάμετρο, που δεν είχε καθαρίσει κατά τη διάρκεια της καισαρικής ο γιατρός. Από τα πολλά φάρμακα που πήρα λόγω της αιμορραγίας, αναγκάστηκα να διακόψω τον θηλασμό.

 

Αυτά που βίωσα δεν είναι τυχαία περιστατικά, είναι τακτική, που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια σε πολλές έγκυες γυναίκες…

 

Πώς άφησα αυτούς τους άσχετους να πρωταγωνιστήσουν στη γέννα μου;

Όλοι αυτοί οι «ειδικοί», που ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑ, ένας μετά τον άλλον, απέδειξαν πόσο ακατάλληλοι ήταν…

 

Η δεύτερη γέννα 10 χρόνια μετά…

Η πιο συγκλονιστική εμπειρία της ζωής μου και του άντρα μου.

Γεννήσαμε ένα αγοράκι 4,5 κιλά, μετά 46 ώρες τοκετού, στο σαλόνι του σπιτιού μας, με τους γονείς μου και με τα πιο έμπειρα άτομα, στον τοκετό στο σπίτι.

Αναρωτιέμαι ποιος μαιευτήρας, ποιο νοσοκομείο, θα περίμεναν 46 ώρες, ώσπου να γεννήσω… η περίπτωσή μου θα ήταν σίγουρη καισαρική.

Ο άντρας μου, με είχε αγκαλιά, με χάιδευε, μου κρατούσε το χέρι, με ενθάρρυνε, με βοηθούσε και ήταν ο πρώτος που αγκάλιασε το μωρό , ώσπου να με σκεπάσουν και να με τακτοποιήσουν.

Όλη η διαδικασία ήταν ιδανική. Με ποια λόγια μπορεί να περιγραφεί αυτή η εμπειρία…

Στο ποιο οικείο μέρος, το σπίτι μας ακούγαμε μουσική, πίναμε τσάι, τραγουδούσαμε και όλοι μαζί αγκομαχούσαμε στις ωδίνες ξεπερνώντας τες, με χαρά και με μασάζ.

Και αργά-αργά χωρίς βιασύνες, χωρίς άγχος, χωρίς φόβο, χωρίς επεμβάσεις, χωρίς φάρμακα σε κλίμα γιορτής, στις 3 το βράδυ, γεννήθηκε ο πολυπόθητος.

Αμέσως άρχισε να θηλάζει, πριν ακόμα κοπεί ο λώρος, Δεν τον άφησα από την αγκαλιά μου για τους επόμενους 6 μήνες.

Τον θήλαζα συνεχεία!

Εγώ και ο άντρας μου, βιώσαμε το πιο κορυφαίο και συγχρόνως το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο, τη γέννηση του γιού μας.

Η σύλληψη-η εγκυμοσύνη-ο τοκετός-το μεγάλωμα των παιδιών μας, είναι το πιο μεγαλειώδες γεγονός της ζωής και δεν επιτρέπεται, να τα χρησιμοποιεί κανείς για τα οικονομικά του και συντεχνιακά του συμφέροντα.

Δικαζόμαστε γιατί επιλέξαμε να μην τους συμπεριλάβουμε.

Δικαζόμαστε γιατί επιλέξαμε να απορρίψουμε τις μεθόδους τους.

Περιμένω με αγωνία την 11η Ιουνίου 2013 (ημέρα της δίκης), για να δώσουμε την μάχη με τους συγκατηγορούμενους μου, για να εγκαθιδρυθεί η γέννα στο σπίτι και για να ΔΙΚΑΙΩΘΟΥΝ αυτοί οι άξιοι επαγγελματίες και τρυφεροί άνθρωποι (επίσης κατηγορούμενοι), που μας βοήθησαν στην επιλογή μας.

 

Μυρτώ Περτσινίδου

Κατηγορούμενη στη δίκη των 79

 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Next > End >>

Page 4 of 9

Χορτοφαγικες Συνταγες

Δικτυο Ανταλλαγης Σπορων

Δικτυο Ανταλλαγων

ΟΙ ΦΙΛΟΙ

 

ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΩΝ

Η ιστοσελίδα http://www.motherearth.gr παρέχει πληροφορίες.
Οι πηγές, τα άρθρα, τα βιβλία, οι σύνδεσμοι και όλο το υλικό που χρησιμοποιείται σ'αυτήν έχουν ως μοναδικό σκοπό την πληροφόρηση των επισκεπτών και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την εξειδικευμένη βοήθεια, την επαγγελματική κρίση ή την παροχή θεραπείας ενός επαγγελματία της Υγείας/Διατροφής.
Η ιστοσελίδα http://www.motherearth.gr δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη για τον τρόπο με τον οποίο θα χρησιμοποιηθούν οι πληροφορίες που παρέχονται.
Οι πληροφορίες που παρέχονται εδώ ή οπουδήποτε στο internet είναι χρήσιμες αλλά δεν αντικαθιστούν την βοήθεια των ειδικών.